ظاهر فقط شروع داستانه؛

خیلی‌ها فکر می‌کنن اکثر جذابیت آدما  مربوط به ظاهرشونه، 

اما من خیلی شنیداری‌ام…

برای من، «لحنِ» آدم، تعیین‌کننده است.

بیان و صدا و طریقه ی صحبت کردن ، اون چیزیه که می‌گه آیا اون طرف برای من جذابیت داره یا نه؟!

جذابیتِ ظاهری شاید اول کار باشه، اما بدونِ تفاهم کلامی خیر.

اما همه چیز در نهایت به شخصیتِ اون آدم مقابلم  برمی‌گرده، بدون شخصیت هیچ جذابیتی ماندگار نیست.

اگر طرز فکر و شخصیت اون آدم با استاندارهای من هم‌خوانی نداشته باشه ازنظر من تمام جذابیت‌ها کنسلی میخورن.

پ.ن: 

شما چی؟! 

بیشتر شنیداری هستین یا دیداری؟! 

( البته که فاکتور شخصیت مهمتره)