یادداشتهای ساغر

آدمای این دوره زمونه نه سیرتو میتونن ببینن نه گرسنه بودنت را.

اگه از غم هات ت بگی برات غصه میخورن و اگر از شادیهات بگی و شادیهاتو ببینن باز هم غصه میخورن ایندفعه نه برای شما، بلکه برای خودشان.

پ.ن:

 البته نه اینکه انصافا همه اینجوری باشن نه، ولی اکثریت همینن.

من با خدا معامله کردم...

امروز که داشتم پیاز خورد میکردم که پیاز داغ درست کنم یه آهنگ غمگین هم داشت پخش می‌شد همینجوری اشکای آدم با پیاز سرازیر میشه آهنگ غمگین مزید بر علت شد و تبدیل شد به  گریه...منو برد به اونروزها‌‌‌...لطف خدا شامل حالم شد خدا روشکر...

خیلی دارم با خودم کلنجار میرم این قسمت از زندگیمو اینجا بنویسم یا نه؟! هنوز به نتیجه نرسیدم‌‌.

کاش یجا بود که بصورت کاملا ناشناس می‌نوشتم و راحت و بدون سانسور بدون قضاوت...

نوشته بود: 

دیر جواب دادنم نتیجه اختلاله 
حالا یا در اینترنت 
یا در سلامت روان 
دلیل دیگه نداره😬😅

پ.ن: 

و ماهایی که اینروزها اختلال در سلامت روانمون بیشتر ار اختلال در اینترنته.😐

بی شک اختلال در اینترنت سبب اختلال در روان شده، حالا خوبه موجب اختلال حواس نشده‌.😅

و دلیلش هم؛

عطف به پست  وبلاگ نسیم: 

https://thesedays.blogix.ir/

نسیم عزیز ازم خواست که نظرمو راجح به پست آخر وبلاگش بنویسم کامنتمو واسش فرستادم ولی در تکمیل کامنتم یاد خاطره ی زیر افتادم که اینجا آوردم: 

سالها پیش که هردو  فرزندم کوچیکتر بودند با بچه هام رفتیم حرم تو رواق دارالحجه نشسته بودم و دعا میخوندم بچه هام رفتند اونطرف تر یه جای دورتر، با بچه های دیگه بازی کنند اتفاقا اونجا نرده داشت و سراشیبی و...از یه طرف نگران بودم بچه ها نیفتند از یه طرف نگران بودم گم نشن مثلا با بچه های دیگه نرن یجای دیگه و من حواسم به دعا باشه و متوجه نشم. تمرکزمو از دعا برداشتم و کتاب دعا را بستم. کنارم یه خانم جوونی همسن من نشسته بود اون یه فرزند داشت که با بچه هام بازی میکرد. با خودم گفتم چقد این خانوم  ریلکسه بچه ش تنهاست و اون اینجوری ریلکسه. نمیدونم  سر چی اومد صحبت را باز کرد و منم یه حواسم به بچه ها بود و یه حواسم به صحبت‌های اون خانوم متوجه شد  استرس دارم بابت بچه ها...

به من گفت : 

ببین خدا فرشته هایی داره که مراقب بچه ها هستند ، وقتی تو دائم  نگرانی و هی خودت میری که  مراقب باشی و مراقبت کنی  فرشته ها عقب میرن ؛  خودت مراقب باشی.

بعد گفت: من خودم خیلی نگران بودم و استرس داشتم تا اینکه نمیدونم کجا این مطلب را خوندم و تا حدی آروم شدم بعد اضافه کرد: خواهرشوهرام اصلا استرس ندارن و بیخیالند واسه بچه هاشون اتفاق نمیفته ولی من دائما مراقب بودم و بیشتر بچه م آسیب میدید تو بازی و...تا اینکه وقتی اینو شنیدم توکل کردم با خدا...

الان منم با حرفهای اون خانوم آروم شدم انگار نیار داشتم یکی اون حرفها را تو اون موقعیت بزنه، خلاصه بعدش با این توکل و  فرشته هایی که مراقب بچه هامن رفتم ادامه ی دعا خوندن و خیلی آروم شدم.

پ.ن:

 اینکه توکل کنیم بخدا به این معنی نیست که دست از تلاش و کوشش برداریم و یا اینکه کلا بیخیال همه چی بشیم. نه؟! عقل سلیم میگه احتیاط باید کرد ولی اینکه دائما دلشوره و استرس داشته باشی و فک کنی تو مالک همه چی هستی و تو میتونی جلوی همه ی پیشامدهای بدو بگیری نه اینجور نیست اینا وسوسه ی شیطانه.

‌هر وقت روز بدی داشتی به این فکر کن که تو فرودگاه بجنورد یه باجه هست مخصوص مسافرای بیرجند که به اشتباه اومدن بجنورد.

پ.ن: 

۱_ آقا یاد بگیریم شهرها و مکان هارا ، اینقد تو مدرسه جغرافی خوندین که.🙃

بیرجند، بجنورد، بروجرد ، بروجن و...

( البته نمیدونم این اشتباه تایپی هست لفظی هست اصلا چی میشه که اینجوری میشه؟)

۲_ بذارین یه خاطره تعرف کنم از دوستانمون مال خیلی سالها پیش.باباش که میره ثبت احوال مامور ثبت میپرسه اسم نوزاد چی هست؟ میگه فهیمه ولی انگار یه حالتی میگه که مامور ثبت اشتباه میشنوه و تو شناسنامه ثبت میکنه طیبه که بعدا متوجه میشن و کار از کار گذشته بوده. روند اداری  هم که طولانی هست بیخیال شدن.

حالا دوتا خواهر بزرگش اسمشون با ف شروع می‌شه اینهم میخواستندبذارن فهیمه. البته فقط شناسنامه طیبه هست و از وقتی به دنیا اومده فهیمه صداش می‌کنند.

بعدا نوشت:

اون باجه وجود نداره ها ولی شما اسامی شهرها و جغرافیا را یاد بگیرین بد نیست، مرسی.🤭

تو خاورمیانه وقتی از خواب پا میشی یا جنگه یا روز دختر🙃

پ.ن:

امیدوارم همیشه صلح باشد و

 خوشی و سلامتی و 

 عشق و  امید و پول برای همه ی مردم ایران و 

البته روز دختر😉 برای دختران ایران عزیزم.

داشتم با خواهرم حرف میزدم حرفمون رسید به اینجا که گفت: یه کلیپی دیده که یه  عروس انگار تو عروسیش یک بچه ای گریه میکرده عروسه برمیگرده به مامان بچه  و با بداخلاقی و تندی میگه بزن تو دهنش! 

بعدش گفت: عروسهایی الان چرا دیگه واسشون مهم نیس؟! عروس میبینه داره فیلمش میگیرن و زیر نظره؛ اینقد بدرفتاری میکنه و بداخلاقه.

گفتم: الان اکثر مردم ما پرخاشگر شدند و عصبی انگار با همه دعوا دارند. خلاف میلشون را برنمی‌تابند.

پ.ن: 

۱_دوستان ! من قبول دارم شرایط زندگیهای الان سخت شده و اعصاب مردم بهم ریخته هست؛ ولی بخدا مامانهای ما تو زمان جنگ ایران و عراق بودنا، زندگی میکردن ، ازدواج کردند، حامله شدند، بچه به دنیا آوردند...عروسیهاشون هم تو اوج جنگ بوده.

۲_ حالا دنیای واقعی که مردم پرخاشگر شدند و تندی می‌کنند هیچی... میاییم تو فضای مجازی چرا دیگه اینقد پرخاشگری و بددهنی؟! 

تو واقعیت متاسفانه وقتی عصبی میشی کنترلی رو خود نداری همون لحظه یه چیزی میگی و حرص میخوری و بعدا پشیمون میشی (که اونجا هم بهتره سعه صدر داشته باشی و کظم غیظ کنی‌)

 ولی تو فضای مجازی که فرصت داری برای جواب دادن میشه آروم شد بعد حرفمون را بزنیم نه؟! 

درسته تو فضای مجازی خشونت فیزیکی نیست ولی وقتی چیزی برخلاف میلشون باشه خشونت کلامی بیداد میکنه.

۳_بیاموزیم که؛ قرار  نیست برای هر چیزی که می‌بینیم یا میخونیم  واکنش نشون بدیم.

دعوای خواهران منصوریان از حمله ی دیشب اسرائیل به ایران بیشتر مصدوم داشته😅

پ.ن:

یکی بین خواهران منصوریان و فدراسیون ووشو هم یه آتش بس اعلام کنه ببینیم چی میشه.😂

دیشب داشتیم میرفتیم بیرون دخترم داشت آماده می‌شد، بعد گفت مامان اون لباسه که جنس داره کو؟! با تعجب پرسیدم: چه لباسی؟ 

گفت: همون لباسی که تازه خریدین واسه م.

متوجه شدم کدوم لباسو میگه  و لباسی که جنس داره را بهش دادم پوشید.😉😅

چند روز پیش یه کت لی آبی دخترانه خوشم اومد واسش خریدم خیلی دوستش داره. چند شب هست هوا خنک میشه، دیشب خواستیم بیرون بیرون رو لباسش پوشید.

تازه وقتی رفتیم بیرون با یه کیف داره همرنگش انداخته رو دوشش. (گیره و گل سر همرنگ لباساش من خودم واسش زدم تو موهاش)

بعدبیرون بودیم گفت؛ الان مردم میگن این بچه چقد لباساش خوشرنگه.🙃😍

پ.ن: 

۱_ الان با این تفاسیر متوجه شدین لباسی که جنس داره کدوم لباسه یا بیشتر توضیح بدم؟!😂

۲_ مثلا پسرم کوچیکتر بود به لباسهایی که روش مارک و عکس داشت میگفت جنس داره، دخترم نمیدونم به چی میگه دفعه اولش بود گفت و من ازش شنیدم باید بپرسمش.

کلی کار دارم،

چک لیست کارامو نوشتم که انجام بدم، 

حوصله ندارم،

اخبار هم دلم نمیخواد نگاه کنم.