· ·
بخش زیادی از کسانی که به ما آسیب زدن،
نه تنها نمیفهمن که چیکار کردن
بلکه بهشون هم که بگی قبول نمیکنن و نمیپذیرن
و برای همینه که تو باید تمرکزت روی التیام خودت باشه.
چون کسی که از مار نیش خورده،
دنبال مار نمیدوئه که متوجهش کنه!
بلکه میره دنبال پادزهر.
پس توام درمان خودتو دریاب...
واسه دیدن چند تا ستاره ماهتو از دست نده،
آسمون شبای بی ستاره زیاد داره...
· · دوست دارم در دنیایی از کتاب، چای و روزهای بارانی مدتی گم شوم...
پ.ن:
شما چی؟!
کجا دوست دارین؟!
همهاش تظاهر میکنم که آدم قوی و پوستکلفتی هستم ولی واقعیت اینه که خیلی لوسم و هر ثانیه نیاز به نازنازی شدن دارم.
پ.ن:
یوقتهایی آدم واقعا کم میاره...
دلم میخواست اینجا قابلیت اینو داشت که چت گروهی (ویس ) داشته باشه، یه میزگرد مجازی تشکیل میدادیم و چالش میرفتیم و در مورد یه موضوع خاصی بحث میکردیم.
جالب میشد...نه؟!
برای شناخت افراد
به جاى شنيدن حرف هايشان
فقط رفتارشان را تماشا كنيد ؛
رفتار هرگز دروغ نمى گوید.
پ.ن:
تصمیم گرفتم محبتم را از بعضی آدمای قدرنشناس زندگیم بردارم، بنظرم اینجوری کمتر میرنجم.
· · آبجیم تماس گرفته بود..حین صحبتهای روزمره و احوالپرسی گفت که؛ اتاق یا همون دفتر کارشو تو دانشگاه جابجا کردند و نقل مکان کردند به یه ساختمون دیگه تو دانشگاه (آبجیم استاد یار دانشگاه هست)
بعد اضافه کرد : تو گروه به دانشجویان اطلاع دادم که دفترمون انتقال یافته فلان ساختمان دانشگاه و بشوخی قید کرده که دااشجویان عزیز موقع تشریف فرمایی به دفتر جدید باگل و شیرینی تشریف بیارین برای خونه نویی.
شیرینی و گل از شما، چای قند پهلو از ما.🙃
بعد گفت امروز بعضی دانشجویان وقتی اومده بودند باورکرده بودند و گفتند: ببخشید که ما دست خالی اومدیم حواسمون نبود و...
از آبجیم پرسیدم مگه ایموجی خنده و شوخی نزدی که بدونن شوخی نوشتی.
جواب داد چرا اتفاقا شکلک خنده هم گذاشتم ولی...
بعد پرسیدم: رنج سنیشون چنده؟
جواب داد: دانشجوام دهه ی هشتادی هستن( بچه های گروه مهندسی) و گفت:
ایتقد که بعضی از دانشجویان مودب، متین و درسخوان هستند آدم میبینه این بچه ها را حظ میکنه...
گفتم اتفاقا ما هم یه متین نامی داریم تو بلاگیکس ؛
آقا و مودب و دهه هشتادی هست.🙂
پ.ن:
_ از همین تریبون از پدر و مادرهای این عزیزان که فرزندان خوب و درستی تربیت کردند تشکر میکنم و همچنین از خودشون یه خاطر خوب بودنشون تشکر میکنم و اینکه نظر ما را نسبت به دهه ی هشتادیها عوض کردند.
_ آخه همیشه میشنویم نسل جدید نسل پررو و بی ادبیه که من تکذیب میکنم ، تو نسل جدید بچه های خوب و مودب زیادی داریم خداروشکر. منتها بی ادبی و پررویی یه عده انگار بیشتر تو چشم اومده متاسفانه.
این آقای عرب، داره تبلیغ پژو پرشیا میکنه به زبان عربی!
کامنتهای عربیِ ایرانیا زیرش عالی بود😂
· · آدما عوض نمیشن
ما بالاخره
موفق میشیم بشناسیمشون...
پ.ن:
هرچند تا حدودی درسته،
ولی از نظر من بعضیها به مرور زمان نه تنها عوض میشن، بلکه بعضیهاشون عوضی هم میشن.
بخندیم یا بگرییم؟😅
پ.ن:
آر خواب بیدار شدم هوس نان خامه ای( نارنجک) کردم.
گوشیم که یکی زد به شارژ.
الان یکی بی زحمت یه جعبه نان خامه ای بگیره لطفا.
بخوریم که بتونیم کاملا خط فقر را هضم کنیم.😅
به کجا داریم میریم ما؟!🤔
با یکی از عزیزانم کلی حرف زدیم و خندیدیم ،
بهتر شدم.
امروز تولدشه، آرزوی بهترینها را دارم براش.❤️
پ.ن٪
میخوام بخوابم، لطفا یکی این گوشی من را برداره ببره بزنه به شارژ🙃
وقتی حال روحیت مساعد نیست و انرژیت پایینه،
دردهای جسمی در بالاترین حد خود نمود پیدا میکنن.
آخه چرا؟!
پ.ن:
معده دردم.
امروز از خواب بیدار شدم دیدم انرژیم پایینه برای ادامه ی روز...
خواستم یه آهنگ شاد و زیبا بذارم که دیدم آهنگهایی که تو گوشیم دارم تکراریه، خیلی گوش دادم.
پ.ن:
_ من هنوز خوابم میاد که...🥴
_ آهنگ شاد رقص آور نه 😅 صبح حال رقص ندارم،🤭
دیروز اینقد بپر بپر کردیم پام گرفته.😅
_ موسیقی شاد انرژی زا لطفا.
🌱
لطفا تمام عمر سعی نکن کوچیک، ساکت، سازگار و بی دردسر باشی.
حتی اگه صدات میلرزه حرفت رو بزن سرت رو بالا بگیر و قوی و جسور باش.
چرا که مظلوم، ظالم سازه.
💚
پ.ن:
بخوابیم که فعلا هیچی بهتر از خواب نمیچسبه، کلی خسته شدم ولی خداروشکر... خوابِ اینجوری دوست دارم سرمو بذارم رو بالش و از هوش برم .
از صبح زدیم بیرون، تازه رسیدیم خونه...
پ.ن:
۱_خدایا شکرت برای چشمانی که زیباییها را دیدند،
برای قلبی که هنوز امیدوار است و
برای تمام نعمتهایی که بیصدا در زندگیام جاری هستند.🤲♥️
۲_ من دقت کردم، اگه بیرون باشم یا تو جمع باشم قابلیت اینو دارم که نت و دنیای مجازی نیام.🙃
( تنها راه مقابله با اعتیاد به گوشی برای من )😉
دلشوره که میگیرم یخ میزنم و معده درد میشم و گاها حالت تهوع. با اینکه خیلی گرسنه م میشه میلم به خوردن هیچی نمیره.
پ.ن:
۱_ الان از اون موقعهاست.
۲_ در سخت ترین روزهای زندگی باز ،
لباس ها شسته میشن، خونه ها جارو میشن، غذا ها پخته میشن، خورشید طلوع میکنه، پرنده ها آواز میخونن و درخت ها میوه میدن،
زندگی ادامه داره و ما محکومیم به زندگی کردن،
امید ما رو زنده نگه میداره...
دلم یه مسافرت تنهایی و مجردی میخواد،
بدون استرس، دغدغه ، مسئولیت و فکر و خیالهای الکی...
راستی ادامه ی حرفم که خواستم به همسرم بزنم و اون یهو وسط حرف زدن فک کرد هوس کله پاچه کردم و پیشنهاد کله پاچه را داد و ادامه پست میخواستم بنویسم که یاد بابا افتادم ک چشام اشکی شد و ننوشتم این بود:
( بخونید این خاطره را، اون غمِ پست قبل را بشوره ببره)
************************
یه همسایه ای داشتیم که یه مادر شوهر صاف و ساده و با صفایی داشت.
یه روز داشت تعریف میکرد رو به مامانم و میگفت خانوم " پ" رفته بودیم روستا، مادر شوهرم رفته سر چشمه کله پاچه بشوره، یهو کله ی گوسفند را آب میبره بعد مادرشوهرم هول میشه سریع ار علفهای کنار چشمه میکنه و میدوه دنبای جوی آب که کله ی گوسفند را از آب بگیره، دستش نمیرسه به کله ی گوسفند علفها را نزدیک دهن کله ی گوسفند تو آب روان و جاری میکنه و میگه: بیه بیه😅😁